همه قصه ها عاشقانه نیستند

+ سلامی دوباره

سلام دوستان عزیز

مدت زمانی طولانیست که به وبلاگم مراجعه نکرده بودم.

مراجعه به وبلاگم انقدر طولانی شده بود که رمز ان هم به زحمت و بعد از چند بار ورود رمز به صورت صحیح وارد شد . خلاصه دلم برای دنیای مجازی حسابی تنگ شده بود.

روزهای سرد زمستانی تان در کنار دوستان و خانواده گرم و پر محبت باد! 

+ گریه باران

غروب سرد پاییزی

نگاه خسته باران

شکوه زوزه طوفان

مرا و خاطری تنها/ کنار پنجره گریان

صدای هق هق اب است

که جاری گشته از چشمم

من و باران هم آواییم

به او میگویم ای باران ، جانم ، چرا اینگونه گریانی؟

دلت تنگ است ایا ؟

دلش سنگ است ایا؟

چرا ؟ چرا اینگونه می باری ؟ غمی در سینه داری؟

بیا با هم بگرییم

صدای شر شرت ، با هق هقم

صدای نای  و اواز است این دم

بیا شر شر بزن سازت

که هق هق خوانم اوازش

بیا باهم بگرییم

بیا باهم بخوانیم

+ خورشید

تو چونان خورشیدی بر بلندای آسمانم

گرمای وجودت را حس میکنم

روشنایی حضورت را میبینم

اما

چشمانم را طاقت تماشایت نیست.

بگذار عکس رویت را در ایینه ماه ببینم

+ سیلاب اشک

در باغ تکیه دادم ، غمگین به تک درختی

آتش که جان گرفته ، سوزد دلم به سختی

شعله کشد دمادم ، اتش که بر نهادم

عشق است و سوز و ماتم ، ما را سفید بختی

گویم که جان جانم ، شیرین تر از روانم

افزون بمان و منت ، بر سر بنه تو لختی

جاری چو رود طاغی ، سیلاب اشک چشمم

بینم چو با رقیبم بنشسته او به تختی

+ حسرت

از لب شیرین او تلخی حسرت مرا

و ز رخ ماهش نصیب تاری ظلمت مرا

خار شدم در رهش تا بکشم دامنش

دام مرا بر درید ، خواری و ذلت مرا

روی نهادم به خاک ، سینه کنم چاک چاک

نی نکند التفات ، سرخی خجلت مرا

عالم و ادم کند ناز رخش  را نیاز

من که کمینم به جمع پس غم و محنت مرا

بخت خوشم کی کند روی خوشش را به من

خوش نشود بخت من ، بعد سعادت مرا

سرخی فرش رهش گر بشود خون من

جان کنمش نذر او ، شوق شهادت مرا

+ حالا من

صید چشمان قشنگش شده ام ، حالا من

عاشق صورت ماه و دل سنگش شده ام ، حالا من

به دلم رخنه نموده است به صد ناز و ادا

رفته از پیش من و گوش به زنگش شده ام ، حالا من

لحظه ای ، ثانیه ای کرد درنگ در بر من

حال بیچاره آن لحظه درنگش شده ام حالا من

دل  و جانم پی او ، عقل گریزان ز درش

کشمکش گشته و بین ، قاضی جنگش شده ام حالا من

چه خوش است بوسه بر آن صورت خوش رنگ نگار

نه به تن بلکه به جان ، مرده رنگش شده ام حالا من

+ حضور یار

غنچه قلبم شکفت تا گل رویش بدید

تیرگی شب برفت تا مه او شد پدید

ولوله ای برنهاد در دل آشفته ام

باز به زنجیر سخت ، پای گریزم کشید

شعبده بازی نمود با دم عیسایی اش

زنده بشد جان من ، تا که نقابش درید

زنده شود جان من ، پربکشد جان ز تن

این نه منم آن نه من ، بخت خوشم بر دمید

من ز منی برفتاد ، تن تننی در نهاد

بر دف و تنبور کوفت ، از خود خود بر رهید

از تن خود برتنید جامه وتن پوش را

پای بکویبد و گل در برش افشان کنید

+ درویش

چه خرابم امشب ای یار،تو دگر مزن مرا نیش

دل من شده است مجروح ، تو دگر نکن دلم ریش

قسمم دهی که جانا سر و جان دهم برایت

سر و جان که سهل باشد دگرت چه اورم پیش

سر و دست و دل و جانم  همه وجود من تو

به جز این چه دارم ای جان که منم گدای درویش

به گدایی تو هستم که اسیر کوه و دشتم

تو چه خواهی از گدایی ، که نباشدش بجز خویش